اعزام نیروهای نظامی آمریکا به منطقه خلیج فارس در بستر تحولات اخیر، یک اقدام نظامی به دلیل تعهد لفظی ترامپ نسبت به حمایت از معترضان ایرانی نیست، بلکه اقدامی چندلایه است که باید آن را در چارچوب وسیع و پیچیده دیپلماسی اجبار به جهت پیگیری اهداف جنگ دوازده روزه از سوی امریکا مورد بررسی قرار داد. این رویکرد، شکلی از اعمال قدرت است که در آن، یک بازیگر بینالمللی با بهرهگیری از ابزارهای تهاجمی (نظامی، اقتصادی، روانی) و ارائه یک تهدید مشروط، تلاش میکند تا رفتار و مواضع طرف مقابل را بدون ورود به جنگ تمامعیار، وادار به تغییر کند. هدف نهایی، ایجاد یک بحران کنترلشده است که هزینههای ادامه وضع موجود برای رقیب را به مرز غیرقابل تحمل برساند و او را به میز مذاکره تحت شرایطی مشخص سوق دهد. Read more “تحلیل راهبردی اعزام نیروهای نظامی آمریکا به منطقه؛ نمایش قدرت در چارچوب دیپلماسی اجبار”
برچسب: علوم سیاسی
انقلاب آرام ایران؛سقوط حکومت پهلوی
کتاب “انقلاب آرام ایران؛ سقوط حکومت پهلوی”در قالب رویکردی بدیع و نقادانه روندهای سیاسی و فرهنگی ایران طی دوران پهلوی را مورد تحلیل قرار میدهد و روایتهای غالب ازجمله غربگرایی حکومت پهلوی طی دهههای چهل و پنجاه شمسی را به زیر سوال میبرد.نگارنده در این اثر تلاش دارد که نشان دهد چگونه رژیم پهلوی بهرغم اینکه ظاهراً خط مشی تجددمابانه در پیش گرفته بود اما به وسیله ترویج و حمایت از گفتمانهای مبتنی بر غربزدگی،انگارههایی را با ماهیتی تجددستیز و غربستیزانه برای هویت حکومت خویش برسازی کرد و ناخواسته منجر به شکلگیری بدیلهای ایدئولوژیکی برای حکومت خود شد و عرصه را برای مشروعیت یافتن مخالفان بنیادگرای خویش آماده ساخت.این کتاب با واکاوی تحولات فرهنگی در دوران پهلوی و بازخوانی نگرش اندیشهورزانی همچون احمد فردید،جلال آلاحمد،علی شریعتی،احسان نراقی…بر این باور است که حکومت محمدرضا شاه با همراهی برخی نخبگان به واسطه قماری ایدئولوژیک،انقلابی آرام را در بطن جامعه مدنی سکولار و مذهبی آن دوران بنیان نهادند که سرانجام مسیر سقوط حکومت را هموار کرد.
مقایسه رویکرد سه نسل پارادایم واقعگرایی نسبت به نظام بینالملل
چکیده
گرایشهای مختلف پارادایم واقعگرایی هر یک مبتنی بر مبانی فرانظری و نظری خود رهیافت متفاوتی را نسبت به نظام بینالملل منعکس مینمایند. این مقاله در پی پاسخ به این پرسش است که کدام یک از سه نسل پارادایم واقعگرایی از توان تبیینی جامع و دقیقتری در خصوص نظام بینالملل برخوردار است؟ پژوهش پیشرو بر این فرضیه استوار است که نظریه واقعگرایی نوکلاسیک بهمثابه نسل سوم پارادایم واقعگرایی در مقایسه با دو نسل اول و دوم دارای توان تبیینی جامع و دقیقتری است. این پژوهش با استفاده از روش تبیینی ماهیت و اجزای نظام بینالملل را در قالب چهار مفهوم آنارشی، دولت، قدرت و موازنه قوا از منظر سه نسل پارادایم واقعگرایی شامل واقعگرایی کلاسیک، نوواقعگرایی و واقعگرایینوکلاسیک مورد مقایسه قرار داده. طبق نتایج بهدستآمده واقعگرایینوکلاسیک بهواسطه ترکیب سطوح تحلیل خرد و کلان و بهرهگیری از متغیرهای مداخلهگر و عوامل انگارهای با واقعیتهای حاکم بر نظام بینالمللی سازگاری بیشتری دارد و به تبع تبیین جامع و دقیقتری نسبت به نظام بینالملل ارائه مینماید و واقعگرایینوکلاسیک در عین حفظ مبانی بنیادی پارادایم واقعگرایی نسبت به دو نسل متقدم واقعگرایی از توان تبیینی بالاتری برخوردار است...دانلود
دکتر محمدرضا بیگدلی، پژوهشگر و نویسنده، دارای مدرک دکتری تخصصی روابط بین الملل، کارشناسی ارشد روابط بینالملل و کارشناسی دیپلماسی، تمرکز اصلی مطالعات و پژوهشهای وی بر دو حوزه سیاست خارجی ایالات متحده و نظریههای روابط بینالملل استوار است.
Mohammad Reza Bigdeli is a researcher and author specializing in International Relations. He holds a Ph.D. in International Relations, building upon his academic foundation which includes a Master’s degree in the same field and a Bachelor’s degree in Diplomacy. His primary research interests are concentrated on U.S. Foreign Policy and Theories of International Relations. This structured academic path, from Diplomacy through to a doctoral specialization, has provided him with a comprehensive and profound understanding of the theoretical and practical dimensions of global politics
نظریه واقع گرایی نو کلاسیک سیاست بین الملل
“نظریه واقع گرایی نو کلاسیک سیاست بین الملل” اثری کلیدی در حوزه نظریههای روابط بینالملل است که دیدگاهی جدید و چندبعدی از رفتار دولتها در نظام بینالملل ارائه میکند. نویسندگان این کتاب، جفری دبلیو. تالیافرو، نورین ام. ریپسمن، و استیون ای. لوبل، با ترکیب عناصر اصلی نئورئالیسم(واقع گرایی) ساختاری و عوامل داخلی دولتها، چارچوبی ارائه میدهند که پیچیدگیهای سیاست خارجی را بهتر توضیح میدهد. این رویکرد تحلیلی با در نظر گرفتن تعاملات میان ساختارهای جهانی، سیاستهای داخلی و ادراک رهبران، فهم عمیقتری از رفتار دولتها در شرایط متغیر بینالمللی به دست میدهد.
کتاب با بررسی اصول بنیادین نئورئالیسم آغاز میشود و سپس توضیح میدهد که چگونه رئالیسم نوکلاسیک، رویکرد محدودتر این مکتب را با ادغام متغیرهای داخلی گسترش میدهد. نئورئالیسم بر تأثیر ساختار آنارشیک نظام بینالملل در شکلدهی رفتار دولتها تأکید میکند، اما رئالیسم نوکلاسیک بر این باور است که رفتار دولتها تنها توسط فشارهای ساختاری تعیین نمیشود و عوامل داخلی مانند انسجام سیاسی، محدودیتهای اجتماعی و ادراک رهبران نقش کلیدی ایفا میکنند. نویسندگان به این نکته اشاره دارند که توانایی دولتها در تبدیل قدرت مادی به سیاست خارجی موثر، به متغیرهای داخلی و قابلیت بسیج منابع وابسته است. این کتاب از طریق مطالعات موردی متعدد، مانند رقابت قدرتهای بزرگ و درگیریهای منطقهای، نشان میدهد که چگونه رئالیسم نوکلاسیک میتواند برای تحلیل رفتارهای پیچیده بینالمللی به کار گرفته شود.یکی از موضوعات اصلی کتاب، تأکید بر پیچیدگی قدرت در روابط بینالملل است. برخلاف دیدگاههای سادهسازیشده، نویسندگان قدرت را بهعنوان پدیدهای وابسته به زمینه معرفی میکنند که تحت تأثیر تعامل میان فشارهای خارجی و عوامل داخلی قرار دارد. موضوع دیگر کتاب، اهمیت بازیگران و نهادهای داخلی در سیاست خارجی است. رهبران و سیاستمداران داخلی، با تفسیر شرایط جهانی و تصمیمگیری، نقش مهمی در تعیین رفتار دولتها ایفا میکنند. این کتاب با تأکید بر ادغام سطوح تحلیل مختلف، به چالش کشیدن رویکردهای تکبعدی در روابط بینالملل میپردازد.
“نظریه واقع گرایی نو کلاسیک سیاست بین الملل” اثری جامع و ارزشمند است که درک عمیقتری از روابط بینالملل و سیاست خارجی ارائه میدهد. این کتاب با ترکیب فشارهای سیستمی و متغیرهای داخلی، به چارچوبی دقیقتر برای تحلیل رفتار دولتها دست یافته است. برای دانشجویان، پژوهشگران و علاقهمندان به سیاست بینالملل، این کتاب منبعی ضروری برای درک تحولات جهانی و تأثیرات چندلایه بر تصمیمگیریهای سیاسی است.